Vanochtend bij het ontwaken voelde ik hoe lichaam en geest volgestouwd zijn met energieën. Het lichaam voelt aan als een te strak gevuld kussen vanwege de dingen waarmee het gevoed is de laatste dagen, zaken die het lichaam niet herkent als voedsel. Ik neem me heilig voor om beter te kijken naar wat ik in mijn mond stop zodat ik bewust ben dat ik stress eet voordat ik het gevoel heb een teddybeer te zijn vol schuimrubber vlokken uit een goedkope fabriek waar de menselijke waardigheid van de naaisters niet wordt onderkend. 

Dus, geen nachos met gesmolten kaas meer en ook geen popcorn. Mijn systeem vaart wel bij rauw levend voedsel, zoveel is in het afgelopen jaar van experimenteren wel duidelijk geworden en zelfs dan is het zaak uit te kijken voor hunkering naar meer. 

De geest heeft zichzelf volgestouwd met indrukken, die tot ideeën en opvattingen omgevormd en draait nu in vicieuze cirkels van discussie over goed en fout, schuld en schaamte, rond.

In meditatie hoor ik de hagelstenen op het dak van mijn huis vallen, wat me, een fractie van een seconde terugbrengt bij het genoegen van innerlijke stilte…. Het rumoer observeren zonder er in mee te worden gezogen is een kunst……